Category Archives: ห้องสมุด TAHR

Thailand: Junta Bans Referendum Monitoring Generals Gag Criticism of Draft Constitution

For Immediate Release:

Thailand: Junta Bans Referendum Monitoring

Generals Gag Criticism of Draft Constitution

(New York, June 21, 2016) – Thailand’s junta has forcibly blocked opposition efforts to monitor the nationwide referendum on a new constitution scheduled for August 7, 2016, Human Rights Watch said today. Prime Minister Gen. Prayut Chan-ocha, who chairs the ruling National Council for Peace and Order (NCPO), indicated that anyone monitoring support for the referendum would be subject to arrest and trial before a military court.

Thailand’s junta should immediately revoke its arbitrary restrictions on free expression, permit open discussion of the draft constitution, and ensure a fair referendum, Human Rights Watch said.

“The Thai junta is using threats and intimidation to bludgeon people into supporting a constitution that would prolong military rule,” said Brad Adams, Asia director at Human Rights Watch. “The generals expect the Thai people to just shut up, obey their orders, and approve their draft constitution without any discussion or debate.”

The government reacted strongly to a plan by the United Front for Democracy against Dictatorship (UDD), known as the “Red Shirts,” to set up referendum monitoring centers throughout the country. On June 18, General Prayut told the media: “I insist that those [referendum monitoring] centers can’t be opened. If they open, the authorities will arrest them [UDD members]. Gatherings of more than five persons are not allowed… Violation of the NCPO’s order will not be tolerated.”

The next day, police stormed the UDD headquarters in Bangkok and forced the cancellation of a ceremony to open the nationwide monitoring campaign, claiming that the event violated the junta’s ban on political gatherings. Elsewhere across Thailand, police and soldiers shut down the UDD’s referendum monitoring centers. Military officers summoned some local UDD leaders and ordered them not to engage in referendum monitoring activities or face charges before military courts.

International human rights law protects the rights of Thai people to express publicly their views on the draft constitution and to vote freely, Human Rights Watch said. But the conditions for the upcoming referendum hinder fair public discussion. For many Thais the only source of information about the draft constitution comes from the junta-appointed Constitution Drafting Commission, the military, the Election Commission, and other government agencies – all of which have taken the position that the proposed constitution would benefit the Thai people. At the same time, the junta has refused to allow most seminars, conferences, and other public events that would encourage meaningful public discussion and debate about the draft constitution.

The NCPO has also actively suppressed the views of those who are openly critical of the draft constitution, Human Rights Watch said. On April 19, General Prayut said that opponents of the draft constitution “have no rights to say that they disagree… I don’t allow anyone to debate or hold a press conference about the draft constitution. Yet they still disobey my orders. They will be arrested and jailed for 10 years. No one will be exempted when the Referendum Act becomes effective. Not even the media.”

On April 18, the authorities arrested Watana Muangsook, a prominent Pheu Thai party member and former government minister, for posting commentary on his Facebook page that he would reject the draft constitution. The election commissioner of Thailand, Somchai Srisuthiyakorn, said on June 9 that more than 20 anti-junta activists performing in a music video urging voters to reject the draft constitution might be arrested. On June 18, General Prayut told the media that he had ordered the authorities to consider taking legal action against anyone who wears T-shirts or posts Facebook messages saying that they reject the constitution.

The junta’s intolerance for opposition to the draft constitution raises concerns of heightened repression prior to the referendum, Human Rights Watch said. Since the military coup in May 2014, the junta has broadly and arbitrarily interpreted peaceful criticism and dissenting opinion to be “false information” and a threat to national security.

Article 61 of the 2016 Referendum Act, which governs the referendum process, criminalizes “anyone who disseminates text, pictures or sounds that are inconsistent with the truth or in a violent, aggressive, rude, inciting or threatening manner aimed at preventing a voter from casting a ballot or vote in any direction or to not vote.” Violators face imprisonment up to 10 years, fines up to 200,000 baht (US$5,600), and loss of voting rights for 10 years. On June 6, the Office of the Ombudsmen filed a case with the Constitutional Court to rule on whether this article violates the right to freedom of expression endorsed in the 2014 interim constitution. A decision is expected by mid-July.

“The UN and Thailand’s friends around the world should publicly make clear to Bangkok that they will only recognize a referendum that meets international standards,” Adams said. “A free and fair referendum affecting Thailand’s future can’t be held when the rights of people to speak and exchange their views is suppressed.”

For more Human Rights Watch reporting on Thailand, please visit:

For more information, please contact:

In Bangkok, Sunai Phasuk (English and Thai): +66-81-632-3052 (mobile); or Twitter: @SunaiBKK

In San Francisco, Brad Adams (English): +1-347-463-3531 (mobile); or Twitter: @BradAdamsHRW

In Washington, DC, John Sifton (English): +1-646-479-2499 (mobile); or Twitter: @johnsifton


นักกฎหมายอิสระ: สถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย ยังน่าห่วง

นักกฎหมายอิสระ:  สถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย ยังน่าห่วง

THAILAND: Inconsistent with the Truth: The Thai Representative’s UPR Statement on Military Courts




19 May, 2016

An article from Thai Human Rights for Lawyer (THRL) forwarded by the Asian Human Rights Commission

THAILAND: Inconsistent with the Truth: The Thai Representative’s UPR Statement on Military Courts

The second cycle of the Universal Periodical Review (UPR) of Thailand was held on 11 May 2016 in Geneva, Switzerland. Many UN member states raised concerns and questions about the use of military courts to try civilians. To respond to the queries from other member states, a team of representatives from the Government of Thailand attended the session, including Lieutenant Colonel Seni Bhromvivat, the Head of the Military Legislation Section of the Judge Advocate General’s Department from the Ministry of Defense.

Lieutenant Colonel Seni Bhromvivat, as a representative of the Government of Thailand, explained to the Human Rights Council that the application of military jurisdiction to civilian cases is limited to specific and severe offences. The defendants in the military courts have the same rights as those in civilian courts as the military courts operate under the Criminal Procedure Code which guarantees the right to a fair trial and other rights of defendants in line with international obligations. The military judges are required to have legal knowledge and proficiency in criminal law, similar to judges in the civilian court system.

Lieutenant Colonel Seni Bhromvivat further explained that military judiciary guarantees the right to a fair and public hearing by an independent judiciary. The defendant has the right to legal assistance and the right to bail, and receives consideration for temporary release, the same as within the civilian judiciary. The military trials also are open for public observation, including civil society and human rights organizations, in addition to defendants’ families.

However, after extended observation of trials of civilians in military courts, Thai Lawyers for Human Rights (TLHR) has found that the representative’s explanation to the international community is inconsistent with the actual situation. Military trials are explicitly and considerably differ from civilian trials in many ways, all of which affect access to rights during the judicial proceedings and result in violations of the rights of civilian alleged offenders and defendants.

1. A large number of the political cases tried in the military courts are not serious crimes. In a normal society, many of the actions for which people have been charged and prosecuted under the jurisdiction of the military court are not considered crimes. Instead, these are actions related to the exercise of the rights to freedom of expression and freedom of peaceful assembly, such as: eating out at McDonalds’ as an action to express dissent against the coup d’état; not reporting as summoned by the orders of the National Council for Peace and Order (NCPO); organizing a commemorative activity on the anniversary of a past election; walking from home to the military court alone; riding a train to investigate alleged corruption at the military-built Rajabhakti Park; mocking the head of the junta; holding a press release insisting that ‘Universities are not military camps’; and taking photos with a red water bowl, to name a few.

2. Many weapons cases are not related to politics and are not serious offences. TLHR has found that the defendants in many weapons cases tried in the military courts are villagers or people of ethnic groups arrested for possessing unregistered cap guns or for not handing over the firearms to the authorities as ordered by an NCPO announcement. The alleged offenders usually use the guns for hunting or taking care of their plantations. Some possessed only one gun or antique firearms with no registration. Many alleged offenders are not involved with politics or violence in any way.

3. The military judges lack independence and impartiality. The military judiciary is subordinate to the Ministry of Defense and the Defense Minister and the Commander of the Royal Thai Army is authorized to appoint military judges. This places the military judges under military command, which is different from the judicial system. TLHR has also found that in some trials, the military tribunal made a phone call to their superiors within the chain of command prior to delivering the outcome of a discretionary decision to a defendant, which demonstrates the lack of independence present in adjudication.

4. Not all military judges are proficient in law. In the military courts, of the three adjudicators on a panel of judges, only a judge advocate general is required to be a commissioned officer with a degree in law. The rest of the adjudicators are commissioned officers appointed by commanders in each military court’s jurisdiction and are not required to possess a law degree.

5. The military courts do not have sufficient personnel for the caseload. Each month, around 30 military judge advocate generals will move from court to court within the 29 operating military circle courts. Most courts have a stationed military prosecutor and 2-3 court officials who also have to perform as court clerks during the proceedings. The limitation of the military court staff to handle thousands of civilian cases has resulted in delayed prosecutions.

6. International observers cannot attend hearings in provincial military courts. Military bases, where the provincial military courts are located, are designated as zones of national security and confidential state affairs. Therefore, foreigners, including staff from international organizations and embassies, are not allowed to enter the bases.

7. Before martial law was lifted, the cases tried in military courts could not be appealed. Defendants in any case tried in the military courts during the period of 25 May 2014 – 1 April 2015 while the martial law was imposed were not entitled to appeal the court’s conviction or any decision to higher courts. This was true even in those cases with heavy penalties such as the death penalty. This is in conflict with the principle of the rule of law and denied the defendant’s right to appeal to a higher court to review the lower court’s judgment and impeded their access to the right to a fair trial.

8. The military courts do not offer lawyers. In civilian courts, a defendant who does not have a lawyer and requests to have one can be appointed a state-provided lawyer. These lawyers are usually stationed at the courts and are provided at no charge to the defendants. The military courts, however, do not have a mechanism to guarantee the defendant’s access to legal assistance. The military courts did not provide lawyers for many defendants in need of lawyers in weapons cases. In other cases, the court officials sometimes contacted a lawyer to assist in cases, but erratically.

9. The military court proceedings are extremely delayed. The military courts usually hold evidence hearings every two or three months. Each hearing begins in the morning and ends before noon. This schedule makes it possible to hear evidence from only one or two witnesses per round, or in situations in which a witness has very detailed evidence to present, it may take several rounds. Adjournment is also not uncommon. The taking of evidence in the military courts is therefore much more delayed and sporadic in comparison to the civilian courts that usually hold consecutive hearing dates which makes the proceedings swifter than in the military courts.

10. The delays in military court proceedings forces some defendants to plead guilty, especially those whose request for temporary release is denied. They face a lengthy period of pre-trial detention and there many decide to plead guilty as charged in order to receive a reduced sentence. It is apparent that the delays gravely affect the defendant’s right to fair proceedings.

11. The military courts generally hand down heavier penalties than civilian courts. For example, lèse majesté cases now have a new rate of penalty of 8-10 years of imprisonment per count, while the same offence in the civilian courts previously resulted in 5 years per count on average. As a result, many cases with several counts of violation have set new records for severe sentences. In another example, the offence of defying an NCPO order was punished by a military court with a 10,000 baht fine, reduced by half to 5,000 baht as the defendant pled guilty. The same offence in a civilian court was punished with a 500 baht fine.

12. The military courts do not carry out a pre-sentence investigation. The civilian courts can issue an order to investigate a defendant and make a report of the facts, background, behavior, and life of the defendant, to inform the court’s discretion in making sentencing decisions. The military courts, however, claim that they cannot order the Department of Probation, which is under the Ministry of Justice, to carry out such an investigation. Lots of facts about the defendants, such as a defendant’s mental illness, are not taken into account by the military court when they make decisions about punishment.

13. The military courts do not allow lawyers to copy the records of some proceedings. In some cases, the judge advocate general has stated that as the record of the proceedings has been read in the courtroom, a copy is not necessary. This differs from the civilian courts in which litigants can access and copy the records of proceedings.

14. Restrictions on bail surety are more stringent than in civilian courts and standard criteria regarding bail amounts do not exist. The military courts do not accept an individual or the civil service status of an individual as a surety for bail and do not accept payment by a bail bond. The civilian courts allow a greater range of categories of bail payment and guarantors.

15. The military court clerks still manually write or type the court’s record of proceedings. Unlike the civilian courts, which use voice-recording devices, the manual method in the military courts causes discontinuity and delay as the proceedings must occasionally stop and wait for the clerk.

16. The suspects or defendants are taken to prison while waiting for the result of the request for temporary release. Both female and male suspects and defendants have been subjected to violations while being strip searched before entering the prison. The civilian courts detain the suspects or defendants in a detention room at the court while waiting for the result of the request for temporary release. If the courts grant temporary release, the suspects or defendants are released from the courts directly and do not have to go through the procedures to enter and leave the prison.


The views shared in this article do not necessarily reflect that of the AHRC.

# # #

The Asian Human Rights Commission (AHRC) works towards the radical rethinking and fundamental redesigning of justice institutions in order to protect and promote human rights in Asia. Established in 1984, the Hong Kong based organisation is a Laureate of the Right Livelihood Award, 2014.

Read this Forwarded Article online

แถลงการณ์ภาคีไทยเพื่อสิทธิมนุษชน เรื่อง ผลกระทบของระบอบเผด็จการไทย ที่ต้องถูกควบคุมและแก้ไขโดยด่วน


แถลงการณ์ภาคีไทยเพื่อสิทธิมนุษชน เรื่อง ผลกระทบของระบอบเผด็จการไทย  ที่ต้องถูกควบคุมและแก้ไขโดยด่วน

วันที่  18 สิงหาคม  2558

ถึงพี่น้องชาวไทยทั่วโลก และผู้นำประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก

ภาคีไทยเพื่อสิทธิมนุษยชน ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ต่อญาติมิตรของผู้เสียชีวิต และผู้ได้รับบาดเจ็บทุกท่าน จากเหตุการณ์ระเบิดที่ราชประสงค์ เมื่อวันที่  17 สิงหาคม  2558 อันมีผลทำให้ผู้บริสุทธิ์ ต้องเสียชีวิตกว่า 20 ราย และบาดเจ็บมากกว่า 100 ราย  และขอประนามผู้ก่อเหตุครั้งนี้อย่างรุนแรงที่สุด ที่ได้หันไปใช้ความรุนแรงบนความเสียหายของผู้บริสุทธิ์บนท้องถนน อย่างไร้สติและมโนธรรม   

ท่านที่เคารพทั้งหลาย  สิ่งที่เกิดขึ้นกับประเทศไทยวันนี้ มันมาไกลเกินกว่าที่สังคมโลกจะเมินเฉยได้  หากประเทศที่เคยอยู่ในฐานะที่หลายชาติเคยอิจฉาอย่างประเทศไทย สามารถกลายสภาพเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนได้เช่นนี้  โรคร้ายอันนี้ อาจจะลามไปยังอีกหลายประเทศ  คนที่ทำให้เกิดโรคร้ายนี้และฉวยประโยชน์จากมันนั้น จะต้องถูกเผยโฉม ประนาม และสกัดกั้นไม่ให้เป็นภัยต่อสังคมมนุษยชนอีกต่อไป


ภาคีไทยเพื่อสิทธิมนุษยชน ได้ติดตามสถานการณ์ทางการเมืองอย่างใกล้ชิดมาโดยตลอด เพราะการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างรุนแรงและกว้างขวางนั้น เป็นผลมาจากความขัดแย้งหรือการเคลื่อนไหวทางการเมืองแทบทั้งสิ้น  คำตอบที่ตรงและถึงรากของมันอย่างแท้จริงเท่านั้น จะทำให้เราเข้าใจปัญหาและหาทางออกที่เหมาะสมที่สุดได้   ความรุนแรงที่เกิดขึ้นในวันนี้นั้น แม้ว่าจะต้องมีการพิสูจน์ตามกระบวนการของผู้เชี่ยวชาญก่อน แต่สิ่งที่เราต้องยอมรับกันด้วยเหตุผลและหลักฐานที่ชัดแจ้งแล้ว ก็คือ ระบอบเผด็จการไทย ที่อ้างอำนาจของสถาบันกษัตริย์ไทยเป็นความชอบธรรม เหนือรัฐธรรมนูญ และเหนือการตรวจสอบและวิพากษ์วิจารณ์นั้น ได้ล้มอำนาจของประชาชนมาตลอด นับยี่สิบครั้งในช่วงแปดสิบปีนี้  และทหารของพระราชาไทย ได้ทำงานอย่างแข็งขันเสมอมา ในการแสดงความจงรักภักดี และปกป้องการคงอยู่ของสถาบันกษัตริย์  แต่กลับทำลายกฎกติกาตามหลักประชาธิปไตยเสียอย่างไร้ความรับผิดชอบ โดยยึดอำนาจตามวิถีประชาธิปไตยของปวงชนชาวไทย แล้วเอาคนของเครือข่ายพระราชาไทยเข้ามาใช้อำนาจกันอย่างไร้ความเป็นธรรม เป็นเผด็จการอภิสิทธิชน ทำลายสิทธิมนุษยชนทั้งของคนไทยและชาวต่างชาติ และทำลายหลักนิติรัฐนิติธรรมด้วยกระบวนการยุติธรรมแบบสองมาตรฐาน โดยไม่เห็นค่าความเป็นมนุษย์อันเท่าเทียมกันและไม่เคารพหลักการสากลที่ชาวโลกถือปฏิบัติ   

ความรุนแรงและความตกต่ำของประเทศไทยในทุกด้าน ตลอดช่วงสิบปีหลังนี้ แสดงให้เห็นว่า การเป็นเผด็จการทหารของพระราชา ที่มีอาวุธพร้อมสังหารประชาชนเจ้าของเงินภาษีที่จ้างพวกเขา และมีอำนาจอันล้นฟ้าของกษัตริย์ภูมิพลไว้คอยค้ำหัวให้ทำชั่วแบบไม่ต้องรับผิด พร้อมกับมีเครื่องมือในทุกกลุ่มผลประโยชน์มาร่วมปล้นและใช้อำนาจของปวงชนอย่างย่ามใจ ภายใต้ระบอบการปกครองที่กษัตริย์ได้ยกตนขึ้นอยู่เหนืออำนาจอธิปไตย เหนือกฎหมาย และครอบงำอำนาจอื่นใดทั้งมวลในประเทศนี้นั้น  ทำให้รัฐบาลเผด็จการทหารไทยและเครือข่ายพระราชาไทย กล้าทำชั่วมากมาย จนเกิดความผิดพลาดและเสียหายอันเลวร้ายหลายประการ จนบ้านเมืองก้าวมาสู่จุดที่ไหลลงสู่ก้นเหวแห่งหายนะ จนมีผู้ถูกกระทบกระเทือนกันทั่วหน้า ทั้งคนไทย และแม้แต่เพื่อนต่างชาติ ดังกรณีของผู้ลี้ภัยชาวอุยกูร์ ซึ่งอาจจะเป็นชนวนสำคัญของการลอบวางระเบิดครั้งนี้     ดังนั้น ยิ่งเผด็จการในระบอบราชาธิปไตยไทยสืบต่ออำนาจต่อไปบนความเสียหายอันใหญ่หลวง ทางออกที่ใช้สันติวิธีย่อมตีบตันลงไปทุกที และความรุนแรงย่อมจะเพิ่มระดับยิ่งขึ้น เพราะความไม่พอใจหรือความแค้นของผู้ที่ถูกกระทบกระเทือนที่ถึงจุดเดือดเพิ่มขึ้นไปด้วยทุกขณะ

ดังนั้น ภาคีไทยเพื่อสิทธิมนุษยชน จึงขอเรียกร้องให้คนไทยทุกหมู่เหล่า และท่านผู้นำประเทศต่าง ๆ จากทั่วโลก โปรดช่วยกันกดดันอย่างหนักให้รัฐบาลเผด็จการทหารไทย และกลไกของระบอบราชาธิปไตยไทย ต้องคืนอำนาจให้กับปวงชนชาวไทยอย่างจริงจังโดยเร็ว โดยให้ประชาชนร่วมกันร่างพิมพ์เขียวสำหรับการสร้างชาติใหม่ ด้วยการอาศัยความช่วยเหลือและคุ้มครองจากมิตรประเทศ ให้กระบวนการถ่ายเทอำนาจสู่มือประชาชนและการกำหนดก้าวต่อไป เป็นไปอย่างอิสระและสอดคล้องกับหลักการเสรีประชาธิปไตย  และสนับสนุนการกำจัดอำนาจของสถาบันกษัตริย์ที่เป็นภัยต่อระบอบประชาธิปไตยอย่างชัดแจ้ง แล้วผลักดันให้ประเทศไทยพ้นจากวงจรอุวาทว์ เพื่อเป็นแบบอย่างที่ดีและสร้างความหวังแก่ประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกในการสร้างประชาธิปไตยและวัฒนธรรมการเคารพสิทธิมนุษยชนได้ในที่สุด


1268 Grant Avenue, 3rd Floor, San Francisco, CA 94133

Thailand: Army Secretly Detaining 17 Muslim Activists: Arbitrary Arrests Chill Rights Climate in South

For Immediate Release

Thailand: Army Secretly Detaining 17 Muslim Activists

Arbitrary Arrests Chill Rights Climate in South

(New York, April 4, 2015) – Thai military authorities should immediately
confirm the location of 17 student activists who were arbitrarily
arrested on April 2, 2015, in Thailand’s southern Narathiwat province,
Human Rights Watch said today. The activists should
be freed unless they have been charged by a judge with a credible

Soldiers conducted a warrantless search at about 5 a.m. on April 2
at four student dormitories in Muang district of Narathiwat province.
They forced at least 17 activists from the network of ethnic Malay
Muslim students at Princess of Narathiwat University
to give DNA samples and then took them into military custody. Human
Rights Watch has learned that the activists are being detained without
charge in Pileng, Buket Tanyong, and Chulabhorn Camps in Narathiwat
province. The military authorities have provided
no explanation for the students’ detention or said when they would be

“Arbitrary arrests, secret detention, and unaccountable officials are a recipe for human rights abuses,” said
Brad Adams,
Asia director at Human Rights Watch. “The use of martial law to detain
student activists shows how out of control the Thai military authorities
have become.”

The detained activists include Aseng Kilimo, Bahakim Jehmae,
Tuanahamad Majeh, Muruwan Blabueteng, Asri Saroheng, Ibroheng Abdi,
Sufiyan Doramae, Ismael Jehso, Abdulloh Madeng, Sagariya Samae, Usman
Oyu, Saidi Doloh, Tarsimi Madaka, Rosari Yako, Ahmad Yusoh,
Albari Aba, and Ridul Sulong.

Human Rights Watch has repeatedly raised serious concerns regarding the use of arbitrary arrest and secret military detention in
southern border provinces. Order 3/2558, issued in accordance with
section 44 of the interim constitution, provides the military
authorities with broad powers and legal
immunity to detain people incommunicado without charge in informal
places of detention, such as military camps, for seven days. It does not
ensure either effective judicial oversight or prompt access to legal
counsel and family members.

The risk of enforced disappearances, torture, and other
ill-treatment significantly increases when detainees are held
incommunicado in unofficial locations and under the control of the
military, which lacks training and experience in civilian law
Human Rights Watch said. Those who committed crimes should be properly
charged, but all should be treated according to international human
rights standards and due process of law.

The cycle of human rights abuses and impunity contributes to an
atmosphere in which Thai security personnel show little regard for human
rights and separatist insurgents have committed numerous atrocities.
Since January 2004, Thailand’s southern border
provinces of Pattani, Yala, and Narathiwat have been the scene of a
brutal internal armed conflict that has claimed more than 6,000 lives.
Civilians have accounted for approximately 90 percent of those deaths.
To date, not a single member of the Thai security
forces has been criminally prosecuted for serious rights abuses in the
south. Meanwhile, the Pejuang Kemerdekaan Patani insurgents in the loose
network of BRN-Coordinate (National Revolution Front-Coordinate)
regularly attack both government officials and

“Violent insurgency is no excuse for the Thai military to resort to
summary and abusive measures against the Malay Muslim population,” Adams
said. “It’s very worrying that soldiers continue to arrest and detain
anyone they want.”

For more Human Rights Watch reporting on Thailand, please visit:

For more information, please contact:

In Bangkok, Sunai Phasuk (English and Thai): +32-484-535-186 (mobile); or
Twitter: @SunaiBKK

In Washington, DC, John Sifton (English): +1-646-479-2499 (mobile); or

Twitter: @johnsifton

Thailand: Army Secretly Detaining 17 Muslim Activists Arbitrary Arrests Chill Rights Climate in South

Thailand: Junta Leader Seeks Sweeping Powers

 For Immediate Release

Thailand: Junta Leader Seeks Sweeping Powers

Would Invoke Constitutional Provision With Limitless Scope

(New York, April 1, 2015) – Thai Prime Minister Gen. Prayuth Chan-ocha is seeking to invoke a constitutional provision that would give him unlimited powers without safeguards against human rights violations, Human Rights Watch said today.

On March 31, 2015, Prayuth announced that he has requested King Bhumibol Adulyadej’s permission to lift martial law, which has been enforced nationwide since the May 2014 military coup. Prayuth, who chairs the ruling National Council for Peace and Order (NCPO) junta, said he would replace the Martial Law Act of 1914 with section 44 of the 2014 interim constitution, which would allow him to issue orders without administrative, legislative, or judicial oversight or accountability.

“General Prayuth’s activation of constitution section 44 will mark Thailand’s deepening descent into dictatorship,” said Brad Adams, Asia director at Human Rights Watch. “Thailand’s friends abroad should not be fooled by this obvious sleight of hand by the junta leader to replace martial law with a constitutional provision that effectively provides unlimited and unaccountable powers.”

Under section 44, Prayuth as the NCPO chairman can issue orders and undertake acts without regard to the human rights implications, Human Rights Watch said. Section 44 states that “where the head of the NCPO is of opinion that it is necessary for the benefit of reforms in any field, or to strengthen public unity and harmony, or for the prevention, disruption or suppression of any act that undermines public peace and order or national security, the monarchy, national economics or administration of State affairs,” the head of the NCPO is empowered to “issue orders, suspend or act as deemed necessary.… Such actions are completely legal and constitutional.” No judicial or other oversight mechanism exists to examine use of these powers. Prayuth only needs to report his decisions and actions to the National Legislative Assembly and to the prime minister, a position he also occupies, after they are taken.

Prayuth has previously stated that orders issued under section 44 would allow the military to arrest and detain civilians. Since the May 2014 coup, the junta has detained hundreds of politicians, activists, journalists, and others who they accuse of supporting the deposed Yingluck Shinawatra government, disrespecting or offending the monarchy, or being involved in anti-coup protests and activities. Military personnel have interrogated many of these detainees in secret and unauthorized military facilities without providing access to their lawyers or ensuring other safeguards against mistreatment.

The NCPO has continually refused to provide information about people in secret detention. The risk of enforced disappearance, torture, and other ill treatment significantly increases when detainees are held incommunicado in military detention. However, there have been no indications of any official inquiry by Thai authorities into reports of torture and mistreatment in military custody.

The use of military courts, which lack independence and fail to comply with international fair trial standards, to try civilians is likely to continue under section 44, Human Rights Watch said. Three days after seizing power on May 22, 2014, the NCPO issued its 37th order, which replaced civilian courts with military tribunals for some offenses – including actions violating penal code articles 107 to 112, which concern lese majeste crimes, and crimes regarding national security and sedition as stipulated in penal code articles 113 to 118. Individuals who violate the NCPO’s orders have also been subjected to trial by military court. Hundreds of people, most of them political dissidents, have been sent to trials in military courts since the coup.

The imposition of section 44 means the junta’s lifting of martial law is unlikely to lead to improvement of respect for human rights in Thailand, Human Rights Watch said. The junta will have legal justification to continue its crackdown on those exercising their fundamental rights and freedoms. Criticism of the government can still be prosecuted, peaceful political activity banned, free speech censored and subject to punishment, and opposition of military rule not permitted.

“General Prayuth’s action to tighten rather than loosen his grip on power puts the restoration of democratic civilian rule further into the future,” Adams said. “Concerted pressure from Thailand’s allies is urgently needed to reverse this dangerous course.”

For more Human Rights Watch reporting on Thailand, please visit:

For more information, please contact:
In Bangkok, Sunai Phasuk (English and Thai):+66-81-632-3052 (mobile); or Twitter: @SunaiBKK
In San Francisco, Brad Adams (English): +1-347-463-3531 (mobile); or Twitter: @BradAdamsHRW
In Washington, DC, John Sifton (English): +1-646-479-2499 (mobile); or Twitter: @johnsifton




การค้ามนุษย์ข้ามชาติ (the Human Trafficking on Transnational Plane)

การค้ามนุษย์ข้ามชาติ (the Human Trafficking on Transnational Plane)

๑. เมื่อเราพูด หรือ กล่าวถึง “การค้ามนุษย์ข้ามชาติ” นั้น เท่าที่ปรากฏหลักฐานในประวัติศาสตร์มนุษย์นั้น เริ่มมาจากปีค.ศ. ๑๒๐๐ จนถึงปีค.ศ. ๑๕๐๐ ประเทศแรกที่บัญญัติให้ “การค้ามนุษย์ข้ามชาติ เป็นความผิดต่อกฏหมาย” ก็คือประเทศอังกฤษ ในขณะนั้น อังกฤษเริ่มเป็น และต่อมาได้เป็นชาติมหาอำนาจทางทะเล ซึ่งในสมัยนั้นเรียกว่า การค้ามนุษย์ว่า เป็น“การค้าทาส” (Trading on Slavery) โดยอังกฤษ อ้างเอาข้อห้าม มิให้มีการค้าทาส มาจากหลักในทางศาสนา ทั้งนี้เพื่อป้องกันมิให้มีการไปไล่จับคนในทวีปอาฟริกา พรากเขามาจากแผ่นดินแม่ของเขา เพื่อเอาไปเป็นทาสใช้แรงงานในอาณานิคมทั้ง ๑๓ แห่งบนทวีปอเมริกาเหนือ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไปใช้เป็นแรงงานในไร่ฝ้าย เพื่อเก็บฝ้ายในมลรัฐทางใต้ของสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น ยังดำรงสถานะเป็นอาณานิคมของอังกฤษ (จากบทความเรื่อง Transnational regimes for combating in persons: Reflections on the UN Protocol to Prevent, Suppress and Punish Trafficking in Persons, Dr. Emmanuel Obuah, Assistant Professor, Department of Behavioral Sciences, Alabama A&M University)
๒. ในเวลาต่อมา เราก็ได้เห็น ข้อห้ามมิให้มีการค้าทาส เป็นลายลักษณ์อักษรขึ้นในสนธิสัญญาสองฝ่าย หรือ ทวิภาคี (Bilateral Treaty) ในระหว่างสหรัฐอเมริกา กับอังกฤษ ปรากฏเป็นลายลักษณ์อักษรในสนธิสัญญาสงบศึกระหว่าง สหรัฐอเมริกา และอังกฤษ ในสงครามประกาศอิสรภาพของสหรัฐ ที่ลงนามกันที่กรุงปารีส ที่เรียกว่า “The Paris Treaty of September 30, 1783” ที่ท่านผู้ใฝ่รู้ทั้งหลายอาจค้นคว้าผ่านเครื่องอ่านของกูเกิ้ล โดยพิมพ์วลีว่า “Avalon Project” แล้วพิมพ์ชื่อสนธิสัญญานี้ใส่บนมุมขวาของหน้าแรกของ “Avalon Project” ท่านก็สามารถ Download เอาสนธิสัญญานี้มาศึกษาได้โดยละเอียด
๓.ในปีค.ศ. 1814 อังกฤษ และ สหรัฐอเมริกา ได้มีการลงนามในสนธิสัญญาสองฝ่าย “ห้ามทำการค้าทาส ทางเรือ” ทั้งนี้ เพื่อป้องกัน มิให้มีการนำ ทาสผิวดำจากทวีปอาฟริกาเข้าสู่มลรัฐทางใต้ ของสหรัฐอเมริกา เพื่อไปทำงาน เป็นทาสแรงงานในไร่ฝ้าย สนธิสัญญานี้ลงนามกัน ที่เมือง Ghent ประเทศเบลเยี่ยม ในวันที่ 24 ธันวาคม ปีค.ศ. 1814 คู่ภาคีสนธิสัญญาฉบับนี้ ต่างตกลงกัน ตามสนธิสัญญานี้ ที่จะแลกเปลี่ยนสัตยาบัน ภายในเวลา สี่เดือนนับแต่วันที่ได้ลงนามในสนธิสัญญานี้ ที่ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เราเรียกสนธิสัญญานี้ว่า “Treaty of Ghent, 1814”
๔. ต่อมาในปีค.ศ. 1842 เมื่ออังกฤษ และสหรัฐอเมริกา ตกลงกันในเรื่องเส้นเขตแดนระหว่างรัฐเมนของสหรัฐอเมริกา กับแคนนาดา (ประเทศ หรือ ดินแดนในอารักขาของอังกฤษ ) อังกฤษ และสหรัฐอเมริกา ก็ได้มีการทำสนธิสัญญากันในชื่อว่า “The Webster – Ashburton Treaty, 1842 สนธิสัญญาฉบับนี้ มีการแลกเปลี่ยนตราสาร เพื่อให้บังคับตามสนธิสัญญา เมื่อวันที่ ๑๕ ตุลาคม ปีค.ศ. ๑๘๔๒ และให้มีผล เป็นการประกาศบังคับใช้ในระหว่างรัฐคู่ภาคีในวันที่ ๑๐ พฤศจิกายน ปีค.ศ. ๑๘๔๒ ความในสนธิสัญญาฉบับนี้ นอกจากจะมีข้อสนธิสัญญาผูกพันกันในเรื่องดินแดน ยังประสงค์ที่จะผูกพันบังคับกันในเรื่อง การส่งผู้ร้ายข้ามแดน และในเรื่องข้อห้ามการค้าทาสทางทะเล หรือ ทางเรืออีกด้วย. (มีต่อ)

การค้ามนุษย์ข้ามชาติ (the Human Trafficking on Transnational Plane)

การส่งผู้ร้ายข้ามแดน (Extradition)

โดย ทีมงานกฎหมายภาคีไทยเพื่อสิทธิมนุษยชน

S__1032655การส่งผู้ร้ายข้ามแดนเป็น ช่องทางหนึ่งที่ประชาคมระหว่างประเทศ ใช้ในการติดตามจับกุมผู้กระทำความผิด หรือผู้ถูกกล่าวหา ที่หนีไปประเทศอื่น โดยปกติแล้ว อำนาจอธิปไตยของรัฐย่อมจำกัดเฉพาะภายในดินแดนหรืออาณาเขตของตนเท่านั้น ตามกฎหมายระหว่างประเทศ รัฐหนึ่งจะใช้อำนาจอธิปไตยเหนือกว่าอีกรัฐหนึ่งโดยที่รัฐนั้นไม่ยินยอมไม่ ได้ ดังนั้น เมื่อผู้ถูกกล่าวหาหรือจำเลยได้ไปอยู่ต่างประเทศ รัฐเจ้าของสัญชาติของผู้ถูกกล่าวหา หรือจำเลย จะส่งเจ้าหน้าที่ของรัฐไปจับกุมในต่างประเทศไม่ได้ เพราะเป็นการละเมิดอำนาจอธิปไตยของรัฐอื่น ดังนั้น รัฐเจ้าของสัญชาติจึงต้องร้องขอให้มีการช่วยเหลือที่จะติดตามจับกุมผู้ต้อง หาหรือจำเลยมาให้ โดยปกติแล้ว ความร่วมมือระหว่างประเทศในเรื่องการส่งผู้ร้ายข้ามแดน จะกระทำในรูปของสนธิสัญญาทวิภาคีการส่งผู้ร้ายข้ามแดน ซึ่งเป็นฐานของความร่วมมือระหว่างรัฐที่ร้องขอให้มีการส่งผู้ร้ายข้ามแดน (Requesting state) กับรัฐที่ถูกร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดน (Requested state) อย่างไรก็ดี หากไม่มีสนธิสัญญาระหว่างกัน รัฐก็สามารถใช้ “หลักต่างตอบแทน” (Reciprocity) ได้ (ซึ่งผิดกับกรณี “การโอนตัวนักโทษ” ที่ต้องมีสนธิสัญญาระหว่างรัฐที่ร้องขอกับรัฐที่ได้รับการร้องขอเสมอ)

Screen Shot 2015-03-18 at 11.11.15 PMอย่างไรก็ดี แม้จะมีสนธิสัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนก็ตาม ก็มิได้หมายความว่าเมื่อมีการร้องขอให้มีการส่งผู้ร้ายข้ามแดนแล้ว รัฐที่ได้รับการร้องขอจะต้องส่งให้ตามคำร้องเสมอ โดยปกติแล้ว ตามสนธิสัญญาว่าด้วยการส่งผู้ร้ายข้ามแดน หรือกฎหมายภายในเกี่ยวกับการส่งผู้ร้ายข้ามแดน จะระบุเงื่อนไขหรือเกณฑ์ที่ใช้พิจารณารวมถึงข้อยกเว้นบางประการด้วย เกณฑ์หรือเงื่อนไขของการส่งผู้ร้ายข้ามแดนที่สำคัญคือ

ประการเเรก ความผิดที่จะส่งให้แก่กันได้นั้นต้องเป็นความผิดของทั้งสองประเทศ คือทั้งของประเทศที่ร้องขอ และประเทศที่ได้รับการร้องขอ ไม่ว่าจะเรียกฐานความผิดในชื่อใดก็ตาม เกณฑ์นี้นักกฎหมายเรียกว่า Double-criminality หรือ Double-jeopardy
ประการที่สอง โทษขั้นต่ำของฐานความผิด (เช่น ต้องไม่ต่ำกว่า 1 ปี)
ประการที่สาม ความผิดที่จะถูกดำเนินคดีได้เมื่อมีการส่งผู้ร้ายข้ามแดนตามคำขอนั้น รัฐที่ร้องขอจะพิจารณาคดีเเละลงโทษได้เฉพาะความผิดที่ร้องขอเท่านั้น จะไปดำเนินคดีในความผิดฐานอื่นที่เกิดขึ้นก่อนที่จะมีการร้องขอให้มีการส่ง ผู้ร้ายข้ามแดนไม่ได้ เกณฑ์ข้อนี้มีไว้เพื่อป้องกันมิให้มีการดำเนินคดีในความผิดที่ไม่อาจส่ง ผู้ร้ายข้ามแดนให้เเก่กันได้ แต่รัฐได้อาศัยช่องทางของการส่งผู้ร้ายข้ามแดนในความผิดฐานหนึ่ง เพื่อไปดำเนินคดีหรือลงโทษในอีกความผิดฐานหนึ่ง เกณฑ์นี้เรียกว่า “Specialty”

ความผิดทางการเมือง (Political Offenses)
เป็นที่ยอมรับกันในหมู่ประเทศตะวันตกหลังการปฏิวัติฝรั่งเศสว่า การแสดงความคิดเห็นทางการเมืองที่แตกต่างกันเป็นสิ่งปกติในสังคมระบอบ ประชาธิปไตย และเป็นสิทธิมนุษยชนที่สำคัญยิ่ง ดังนั้น หากบุคคลได้กระทำความผิดที่มีลักษณะทางการเมืองแล้ว ความผิดทางการเมืองย่อมไม่อยู่ในข่ายที่จะส่งผู้ร้ายข้ามแดน

ปัญหาก็คือ สนธิสัญญาทวิภาคีส่งผู้ร้ายข้ามแดนก็ดี กฎหมายภายในของรัฐเกี่ยวกับการส่งผู้ร้ายข้ามแดนก็ดี ไม่ได้มีการให้คำนิยามว่า ความผิดทางการเมืองคืออะไร โดยปกติแล้ว การพิจารณาว่าความผิดใดเป็นความผิดอาญาธรรมดาหรือความผิดทางการเมืองนั้น เป็นดุลพินิจหรือเป็นปัญหาการตีความขององค์กรตุลาการของรัฐ ที่ได้รับการร้องขอให้มีการส่งผู้ร้ายข้ามแดน ไม่เกี่ยวกับรัฐที่ร้องขอแต่อย่างใด ปัญหาขอบเขตของความหมายความผิดทางการเมืองนั้นเป็นปัญหาที่มีความยุ่ง ยากอยู่มิใช่น้อย เนื่องจากเกณฑ์ที่ใช้พิจารณานั้นมีอยู่หลายเกณฑ์ และในหลายกรณีศาลก็มิได้อาศัยเกณฑ์หนึ่งเกณฑ์ใดเป็นปัจจัยชี้ขาด แต่ศาลอาจพิจารณาเกณฑ์อื่นๆ ควบคู่กันไป อีกทั้งทางปฏิบัติของแต่ละประเทศก็มีความแตกต่างกันไปด้วย การกระทำบางอย่างอาจมองว่าเป็นความผิดทางการเมืองอย่างแจ้งชัด เช่น การประท้วงทางการเมือง การก่อกบฏ การต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจทางการเมืองหรือต่อสู้เรียกร้องเอกราช การวิพากษ์วิจารณ์ทางการเมือง เป็นต้น การกระทำเหล่านี้นักกฎหมายใช้เกณฑ์ที่เรียกว่า “Incident test”

TAHR-Meetingอย่างไรก็ดี ความผิดทางการเมืองในปัจจุบันมิได้จำกัดแค่ “ความผิดทางการเมือง” (political offense) แต่เพียงอย่างเดียว แต่อาจรวมถึง “ความผิดที่เกี่ยวข้องหรือเชื่อมโยงกับความผิดทางการเมือง” (an offense connected with a political offense) ด้วยอย่างเช่น กฎหมายส่งผู้ร้ายข้ามแดนระหว่างประเทศอังกฤษกับไอร์แลนด์ ฉะนั้น ปัจจุบันนักกฎหมายบางท่านจึงใช้คำว่า ความผิดที่มีลักษณะทางการเมือง (Political character) แทน
นอกจากนี้ ความผิดทางการเมืองมิได้จำกัดเพียงแค่ “การกระทำ” (act) ของผู้กระทำแต่เพียงอย่างเดียวอย่างที่เข้าใจกัน แต่รวมถึงปัจจัยอย่างอื่นด้วย เช่น แรงจูงใจของรัฐบาลที่ร้องขอให้มีการส่งผู้ร้ายข้ามแดน ว่ามีแรงจูงใจทางการเมืองแอบแฝงหรือไม่ ที่เรียกว่า “Political Motive of the Requesting State” หรือ การปฏิบัติต่อผู้ต้องหาหรือจำเลยในเรื่องเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิทธิที่จะได้รับการพิจารณาคดีอย่างเป็นธรรม (Fair Trail) หากศาลพิจารณาแล้วเห็นว่า สิทธิมนุษยชนต่างๆ ของจำเลย หรือผู้ถูกกล่าวหาจะถูกละเมิด ศาลก็อาจปฏิเสธที่จะส่งผู้ร้ายข้ามแดนได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับพยานหลักฐานที่ผู้ถูกกล่าวหาหรือจำเลยจะต้องแสดงให้ศาล เห็นว่า สิทธิการพิจารณาคดีอย่างเป็นธรรมหรือสิทธิมนุษยชนอื่นๆ ของตนจะถูกละเมิดได้

ยิ่งไปกว่านั้น ศาลของหลายประเทศยังได้ให้ความสำคัญกับระบอบการปกครองของประเทศที่ร้องขอให้ มีการส่งผู้ร้ายข้ามแดนด้วยว่ามีระบอบการปกครองที่เป็นประชาธิปไตยมากน้อย แค่ไหน มีการรับรองหลักนิติรัฐหรือไม่ เกณฑ์นี้เรียกว่า “The Political Structure of the Requesting State” เกณฑ์นี้ศาลอังกฤษเคยใช้ในคดี Kolczynski โดยศาลอังกฤษปฏิเสธที่จะส่งผู้ร้ายข้ามแดนไปให้ประเทศโปแลนด์ ซึ่งพิจารณาตามมาตรฐานของประเทศอังกฤษ (หรือประเทศตะวันตก) แล้ว โปแลนด์ในเวลานั้นยังไม่เป็นประชาธิปไตยตามมาตรฐานของประเทศตะวันตก


Thailand: Drop Charges Against Peaceful Critics End Trials of Civilians in Military Courts

For Immediate Release

Thailand: Drop Charges Against Peaceful Critics
End Trials of Civilians in Military Courts

(New York, March 17, 2015) – Thai authorities should immediately drop charges against four activists who peacefully expressed opposition to military rule, Human Rights Watch said today.

On March 16, 2015, Bangkok police charged four activists for violating the ban on political activity and holding a public gathering of more than five people. Those charged were: Sirawit Serithiwat, a student activist from Thammasat University; Pansak Srithep, a pro-democracy activist and the father of a boy killed by the military during the 2010 political violence; Anon Numpa, a human rights lawyer; and Wannakiet Chusuwan, a pro-democracy activist and taxi driver. After being charged, the four activists were immediately sent to the Bangkok Military Court, where they face trial with no right to appeal.

“The Thai military junta should immediately stop arresting and prosecuting peaceful critics and end the trial of civilians in military courts,” said Brad Adams, Asia director at Human Rights Watch. “Every arbitrary arrest shows Thailand descending deeper into dictatorial rule.”

Thai authorities arrested the four activists on February 14 at the Bangkok Art and Cultural Center while they were holding a mock election and calling for martial law to be revoked. If found guilty they could be jailed for one year and fined up to 20,000 baht (US$625). Anon also faces an additional charge under the Computer Crime Act for criticizing the military authorities on his Facebook page, which could result in up to 25 years in prison and a fine of up to 500,000 baht ($15,625).

The four activists were arrested less than a week after Prime Minister Gen. Prayuth Chan-ocha, leader of the ruling National Council for Peace and Order (NCPO) junta, publicly pledged to return Thailand to democratic civilian rule through free and fair elections as soon as possible.

The NCPO continues to rule Thailand under the Martial Law Act of 1914 and has severely repressed fundamental rights and freedoms that are essential for the restoration of democracy, Human Rights Watch said.

Three days after seizing power on May 22, 2014, the NCPO issued its 37th order, which replaced civilian courts with military tribunals for some offenses—including articles 107 to 112, which concern lese majeste crimes, and crimes regarding national security and sedition as stipulated in articles 113 to 118. Individuals who violate the NCPO’s orders are also subject to trial by military court. At least 700 people, most of them political dissidents, have been sent to trials in military courts since the coup.

As a party to the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR), Thailand is obligated to uphold and take measures to ensure basic fair trial rights. Governments are prohibited from using military courts to try civilians when civilian courts can still function. The Human Rights Committee, the international expert body that monitors state compliance with the ICCPR, has stated in its General Comment on the right to a fair trial that “the trial of civilians in military or special courts may raise serious problems as far as the equitable, impartial and independent administration of justice is concerned.” This is particularly problematic in Thailand where every element of military courts functions within the Defense Ministry’s chain of command, which has been controlled by the NCPO since the coup.

“The rolling crackdown on civil and political rights in Thailand continues without letup,” Adams said. “Promises to respect human rights and restore democracy are constantly contradicted by the junta’s actions.”

For more Human Rights Watch reporting on Thailand, please visit:

For more information, please contact:
In Bangkok, Sunai Phasuk (English and Thai): +32-484-535186 (mobile); or Follow on Twitter @SunaiBKK
In San Francisco, Brad Adams (English): +1-347-463-3531 (mobile); or Follow on Twitter @BradAdamsHRW
In Washington, DC, John Sifton (English): +1-646-479-2499 (mobile); or Follow on Twitter @johnsifton

Stop Witch Hunt Movements by Dr. Rienthong Naenna and His Royalist Networks

*****ดาวน์โหลดจดหมาย เพื่อลงนามและส่งไปรษณีย์ จากลิ้งค์ข้างล่างนี้


1268 Grant Avenue, 3rd Floor, San Francisco, CA 94133

March 9, 2015


Dear Ambassadors and/or Consuls General in Thailand:

We are writing to inform you about a pathetic kind of serious human rights threat against pro-democracy Thais residing both in Thailand and abroad. We would also like to ask you to punish the perpetrators at least by never granting visa of entry to your country. This letter is also endorsed by concerned citizens whose name(s) and signature(s) appear at the end.

Maj Gen Dr. Rienthong Naenna, creator and leader of an organization set up to destroy the anti-lese majeste dissidents, witch-hunt movement among royalist Thais worldwide under the Facebook page name “Garbage Collection Organization.” To a competent linguist, the provocative term “garbage collection” gives a connotation of “getting rid of” or “destroying” or, to the most radical degree, “using violence to suppress or murder” the people who criticize the Thai monarchy. A retired military commander and director of a hospital, Rienthong has been using his networks of royalists to create and spread hatred, anger, and vengeful sentiment among themselves so as to lead to oppressive, abusive, and possibly fatal acts of witch hunting worldwide. You can see a list of evidence of this lunatic royalist’s dangerous and rights abusive acts from this link: His most recent act that inspired this letter involves his announcement that contains names and photographs of pro-democracy and anti-lese majeste Thais residing in foreign countries and that also urges royalists from around the world to report to him by email the “physical addresses” of these individuals, including the Chairman of the Board of Directors and the Executive Director of the Thai Alliance for Human Rights.

As much as the Thai lese majeste law is an oppressive threat to freedom of expression, academic freedom, freedom of speech, and other judicial rights, the person like Rienthong is highly dangerous and condemnable, especially now in the era when terrorist acts are becoming more of a threat to innocent citizens in many civilized countries, and he must be made to realize that what he has been doing is seriously wrong and unacceptable by the international standards. We propose that Rienthong and the people associated with his wrong deeds be blacklisted from entering your country forever. Unless this matter is taken most seriously, the acts by Rienthong and his radical networks of royalists worldwide could lead to more of sad stories. Your measure to counter this inhumane mentality is, hence, critically important.

Best regards,

Snea Thinsan, Ph.D.                                                     Anthony Tahng
Executive Director/ Co-Founder                               Chairman, Board of Directors/                                                                                           Co-Founder

I/We endorse this letter with a strong belief in the need for respect for the universal human rights.

Name                                                             Signature

1. ___________________                  _______________________

2. ___________________                  _______________________

3. ___________________                  _______________________

4. ___________________                  _______________________

5. ___________________                  _______________________

6. ___________________                  _______________________

7. ___________________                  _______________________

8. ___________________                  _______________________

9. ___________________                  _______________________

10. ___________________                  _______________________

ดาวน์โหลดจดหมาย เพื่อลงนามและส่งไปรษณีย์ จากลิ้งค์ข้างล่างนี้