Monthly Archives: March 2017

Last Voice of Democracy

By Red Eagle

In the day of darkness, people are tired, exhausted, and depressed. They are weak, lost, poor, and hopeless. People have been deprived of liberty, freedom, and human dignity. They live as if dead. Absolute Monarchy and its network have dictated and backed-up military coups to take democracy from Thais more than 10 times in past 70 years since Thailand proclaimed revolution under Constitutional Monarchy in 1932. In fact, Thai society has never been a real democracy because absolute monarchy and its network have been controlling and have all absolute power in the country by constitutional laws. The more they have coups, the more power and benefits they gain. “Thailand is democratic” is just a sentence to advertise to other countries that Thailand is civilized and attractive to foreign investors and tourists.

The battling between dictators and civilians has been going on more than 70 years directly and indirectly. Directly, civilians who have been supporting democracy, demonstrating or protesting for justice have been destroyed, discredited, smashed, injured, lost, and killed en mass. Indirectly, not only have people been brainwashed by media and propaganda that the King, royal family, and junta militaries have done good things for them, but also they have been controlled by laws, such as, article 112 and 44, etc. In general, people have been taught to hate politicians and democracy. Eventually, people have been set up to believe they should protect the King and royal family with their lives, meanwhile, the opponents who disagree to the dictators have been forced to remain silent, especially inside the country. Whoever would speak up for democracy would be hunted, defamed, accused of something, jailed, or killed, whether publicly or mysteriously. Not only have Thais been hunted by the government, but people have also been hunted and killed by fellow Thai civilians who have brainwashed into zombies.

While civilians have lived hopelessly, there was born a group of people consisting of Uncle Sanamlaung, Sahai Manoi, and the staff of Faiyen Channel. These people have been broadcasting through their own 2 channels called Faiyen Channel and Yammy Revolution Channel to reveal the truth about dictators, the bad things that the King, royal family, and junta militaries have done, and these channels have spoken out for all Thais who have been blinded and exploited by dictators. Thais have not ben able to publically speak out against the King without being penalized. Uncle Sanamlaung and his team have announced their standing points, fearless of the cruel dictatorship. They have lived in constant danger of being hunted and treated maliciously from junta militaries and their networks. They have boldly declared they don’t accept the junta militaries who have robbed the power from Thai people––and that they will no longer accept absolute monarchy, which is exploitation, injustice, cruelty, a hidden devil, and a violation of human rights.

With a clear ideological stance and consistency, Uncle Sanamlaung, Sahai Manoi, and Faiyen Channel staff have opened many eyes; many people have been awaked and acquired knowledge of Thai politics and history. Therefore, Uncle Sanamlaung and team are a center of hope to release all Thais from the darkness of an era of dictatorship. They are founders of Thai Federation, an organization that aims to reform Thailand to be absolute democracy. Therefore, they are being targeted by the Thai government, to seize their voice because they are currently the last hope of Thai democracy: “The last voice, last hope, in the struggle to change the country, to change lives which have fallen into darkness for many generations”

เสียงสุดท้าย Last Voice of Democracy

เขียนด้วย Red Eagle สมาชิกคนหนึ่งแห่งภาคีไทยเพื่อสิทธิมนุษยชน

ประชาชน อ่อนล้า หมดแรง หมดกำลังใจ ไม่รู้ทิศทางชีวิตว่าจะไปทางทิศไหน ไม่มีที่พึ่ง เหมือนชีวิตจะหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง ทุกสิ่งทุกอย่างมืดมนต์ หมดหนทาง เหมือนตายทั้งเป็น ชีวิตความเป็นอยู่ สิทธิเสรีภาพ ถูกริดรอนไปทุกวันๆ ประชาชนแทบกินนำ้ตาแทนข้าว ความทุกข์ยาก ความลำบากสุดที่จะบรรยาย รัฐประหารครั้งแล้วครั้งเล่า และด้วยความเห็นชอบจากกษัตริย์ที่ไร้คุณธรรม ที่ไม่เห็นความสำคัญ ประชาชน

ความทุกข์ยากของประชาชนที่ต้องเผชิญ ช่างเคว้งคว้าง.ไร้จุดหมายปลายทาง ต่อสู้เผด็จการณ์ มากกว่า 70 ปี ผ่านแพ้มาทุกครั้ง.ลุกขึ้นสู้คราใด มีแค่แพ้กับแพ้ มีแต่ความหวังอันหริบรี่ กี่องค์กร กี่อุดมการณ์ กีชีวิต ที่ออกมาต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย ก็ต้องพ่ายแพ้ หลายชีวิตต้องมาสังเวยกับความโหดร้าย ตามล่า ตามฆ่า จากเผด็จการ บ้างก็หักหลังกันเอง เพื่อความอยู่รอด บ้างก็ทนความลำบากไม่ไหว ทั้งอ่อนล้า หมดสิ้นกำลังใจ หดหู่ ก้อต้องกลับไปยอมรับสภาพการกดขี่.

ขณะที่ความหวังทั้งหมด ความหวังครั้งสุดท้ายกำลังจะเลื่อนลอยหายลับไปกับสิ่งว่างเปล่านั่น วันหนึ่ง ลุงสนามหลวง หมาน้อย และวงไฟเย็น ก็ได้ออกมาเป็นความหวัง และเป็นปากเสียงให้คนไทยอีกหลายล้านชีวิต ลุงสนามหลวงและทีมงานได้ประกาศจุดยืนอย่างโดดเด่นและท้าทาย ไม่กลัวฟ้าดิน ไม่กลัว แม้จะถูกเผด็จการกษัตริย์ทรราชย์ ตามล้าง ตามฆ่า พวกเขาได้ประกาศอย่างกล้าหาญ ว่าไม่ยอมรับการปกครองแบบกดขี่ ไม่ยอมอยู่ใต้ระบอบกษัตริย์ทรราชย์ ซึ่งหลายคนทราบดีว่าปัญหา ทุกอย่างก้อล้วนมาจากระบอบ และกษัตริย์ทรราชย์ทั้งสิ้น ที่ต้องการจะครอบงำ ต้องการให้อำนาจทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของกษัตริย์ทั้งหมด

ด้วยจุดยืนอย่างเด่นชัด อุดมการณ์ที่แน่วแน่ของลุงสนามหลวง หมาน้อยและทีมงานไม่กี่คน ที่ได้ออกมาเป็นตัวแทนเรียกร้องให้ประชาชนได้ลุกขึ้น เสียงๆนี้ที่เป็นเสียงสุดท้าย และความหวังสุดท้ายของคนหลายล้านชีวิต ที่ต้องออกมาลุกขึ้นสู้กับเผด็จการกษัตริย์และทหาร. กษัตริย์ทรราชย์และผู้มีผลประโยชน์ทั้งหลายเกรงว่าจะต้องสูญเสียอำนาจและผลประโยชน์มหาศาลและหลุดไปต่อหน้าต่อ แม้ว่าจะใช้กฎหมาย มาตรา 112 สารพัดกฏหมาย ก่อยังไม่สามารถหยุดลุงสนามหลวงและทีมงานได้ เม็ดเงินมหาศาลที่ทหารและราชวงศ์ได้ทุ่มเท เพื่อทำลายลุงสนามหลวงและทีมงาน ก็ไม่สามรถทำอะไรได้ .

ประเทศชาติ อยู่ในภาวะเศรษฐกิจพังทลาย แต่เผด็จการไม่เคยใส่ใจเรื่องปากท้องและความเป็นอยู่ของประชาชน ประชาชนเต็มไปด้วยความเดือดร้อนไปทั่วทุกย่อมหญ้า ประเทศชาติล่มสลาย กลายเป็นประเทศที่ล้มเหลว ณ เวลานี้ขีวิตคนไทยอีกหลายล้านชีวิต อยากฝากความหวังไว้กับ ลุงสนามหลวง หมาน้อย และทีมงาน ความเคลื่อนไหวที่ทีมงานได้ทำอย่างต่อเนื่อง “เสียง เสียงสุดท้าย ความหวังสุดท้าย ในการต่อสู้เพื่อเปลี่ยนแปลง ประเทศ เปลี่ยนขีวิตที่ตกอยู่ในความมืดมาหลายชั่วคน”

จงภูมิใจ Be Proud! By ชัยภูมิ ป่าแส Chaiyphoom Pasea

I just translated one of the many songs by the Lahu boy, Chaiyphoom Pasea who was just killed by the military. The incident is under investigation. Heartbreaking!

ขอให้เธออย่ายอมแพ้ อย่าท้อใจในสิ่งที่เราเป็น
Please don’t be discouraged about what we are
ขอให้เธอจงมั่นใจ จงภูมิใจในสิ่งที่มี
I want you to be confident. Be proud of the things you have
แม้ว่าเราจะเกิด ชายแดน อยู่บนดอยตามป่าตามเขา
Even if we are born on the frontier, living on a hill in the forest mountains
แม้ว่าเราไม่มีสัญชาติ แต่เรา ก็ยังมีลมหายใจ
Even if we don’t have nationality, we still have breath

**คนไร้สัญชาติ ไม่ใช่คนที่ไร้ตัวตน คนไร้สัญชาติ ไม่ใช่คนที่ไร้โอกาส
People without a nationality aren’t people without their own bodies. People without a nationality aren’t people without opportunity.
ถึงไม่มีสัญชาติ แต่เราก็ยังมีลมหายใจ มีชีวิต มีความฝันเป็นเหมือนกัน
Even if [you] don’t have a nationality, [you] still have breath, life, and dreams, just like others.

แม้เรา นั้นมันไม่มีสัญชาติ แต่เราก็มีโอกาส ดีๆมากมาย ที่เรา ได้ไปร่วมงาน
Even if those of us, there, don’t have nationality, we have many good opportunities to work together
ได้ทำอะไรเพื่อสังคม ได้พบเจอกับผู้คนมากมาย ได้เห็นในสิ่งที่เหมือนกัน
We can do something for society. We can meet with lots of other people and see things we have in common
และมีโอกาสดีๆมากมาย ได้เดินบน เส้นทางที่เหมือนกัน
And we have many good opportunities to walk along the same path

**คนไร้สัญชาติ ไม่ใช่คนที่ไร้ตัวตน คนไร้สัญชาติ ไม่ใช่คนที่ไร้โอกาส
People without a nationality aren’t people without their own bodies. People without a nationality aren’t people without opportunity.
ถึงไม่มีสัญชาติ แต่เราก็ยังมีลมหายใจ มีชีวิต มีความฝันเป็นเหมือนกัน
Even if [you] don’t have a nationality, [you] still have breath, life, and dreams, just like others.

**คนไร้สัญชาติ ไม่ใช่คนที่ไร้ตัวตน คนไร้สัญชาติ ไม่ใช่คนที่ไร้โอกาส
People without a nationality aren’t people without their own bodies. People without a nationality aren’t people without opportunity.
ถึงไม่มีสัญชาติ แต่เราก็ยังมีลมหายใจ มีชีวิต มีความฝันเป็นเหมือนกัน
Even if [you] don’t have a nationality, [you] still have breath, life, and dreams, just like others.

แม้เราไม่มีสัญชาติ แต่เราก็ยังมีชีวิตจงภูมิใจเถิดหนา ในสิ่งที่เราเป็น
Even if we don’t have a nationality, we still have life and should be proud of what we are!
จงมั่นใจ และจงก้าวไป ให้เธอมั่นใจ และจงก้าวไป
Be confident! And walk on! I want you to be confident! Walk on!

A Royal Goodwill Ambassador for the Rule of Law in Southeast Asia, Supporting or Aggravating?

It seems ironic that King Vajiralongkorn’s daughter, Princess Bajrakitiyabha, is to become a goodwill ambassador for the rule of law in Southeast Asia. The principle of the rule of law stands in direct contrast to governance by the arbitrary whims of monarchs or dictators. Southeast Asia certainly needs a champion who can articulate and advocate for adherence to abstract rules that apply equally to everybody. She certainly seems to have the right educational background: a  LL.B degree from Thammasat University, as well a B.A. degree in International Relations from Sukhothai Thammatirat University (2000) and a Doctor of the Science of Law (J.S.D.) degree from Cornell University (2005). The Reuters article assures us that Princess Bajrakitiyabha “doesn’t see herself as above the law.” It is imperative that she answer one further question: “Does she consider it right that HER FATHER is above the rule of law?” Or to put it another way, can she please comment on Thailand’s harsh lese majesty law, which has been repeatedly condemned by the UN?

The lese majesty law in Thailand (Article 112 of Thailand’s Penal Code) states that anyone who “defames, insults or threatens the king, the queen, the heir-apparent or the regent” will be punished with 3 to 15 years in prison. Even true statements are forbidden if they are unflattering to the king, queen or heir apparent. This law allows Thai Kings to literally get away with murder, or any other crime. The new King Vajiralongkorn is believed to have mafia connections and many of his close associates mysteriously die or disappear. His third ex-wife has not been seen in several years. Recently, a case brought again Vajiralongkorn’s close aid Jumpol Manmai lead to the discovery of what is apparently secret prison at the King’s palace! No one inside Thailand can speak out publically about any of the purges or punishments that take place out of sight, extrajudicially, or according to irregular procedures, following the whims of King Vajiralongkorn.

Another contradiction to the rule of law in Thailand is the junta’s Article 44 of the Interim Constitution, also known as the Dictator’s law, which allows the coup leader Prayut Chan-o-cha to take any action he feels in necessary. This law was recently used justify the used of overwhelming force against the giant Buddhist temple, Wat Prah Dhammakaya, 4,000 military, police, and investigation officers were employed for 3 weeks to try to find one man, the head abbobt in order charge him with a nonviolent crime.  King Vajiralongkorn seems to be supporting Prayut Chan-o-cha in his attack on the temple.

I cannot guess Princess Bajrakitiyabha’s opinion’s on these matters. And I do not mean to imply guilt by association, with her father. I don’t even know if she is on good terms with her father. Indeed, one of Vajiralongkorn’s sons already works for the UN. The Thai Alliance for Human Rights welcomes all such allies in working for human rights and international understanding. However, if Princess Bajrakitiyabha for any reason (personal conviction, personal loyalty, family ties, or fear) can’t speak out on this huge problem undermining rule of law in Thailand, she should recuse herself from this position and the UN should find someone more suited to the job. Continue reading

In Defense of Ma Noy and the Core Leaders of the Organization for Thai Federation

By a member of the Thai Alliance for Human Rights

เรียน สุภาพชนทุกๆท่าน

การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยเต็มไปด้วยความโหดร้ายและค่อนข้างรุนแรงขึ้นทุกวันทุกวัน เผด็จการทำทุกวิถี ที่จะตามล้าง ตามล่า ขบวนการที่ต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย โดยเฉพาะ แกนนำองค์กรสหพันธรัฐ ไทย เช่น หมาน้อย หรือโกตี๋ นายวุฒิพงค์ กชธรรมคุณ ซึ่งหมาน้อย ได้มีการตั้งรางวัลจับสูงมากๆ อย่างน้อย รางวัล 30 ล้านบาท ล่าสุดพยายามจับตัวและพยามสังหาร หมาน้อย แต่ทำไม่สำเร็จ หมาน้อยได้รอดชีวิตอย่างปฏิหาริย์ เมื่อทำร้าย หมาน้อยไม่สำเร็จ พวกเผด็จการย่อมไม่ละความพยายาม จึงได้พยายามจัดฉาก ยัดเยียดสร้างให้หมาน้อยเป็นผู้ร้ายสากล ในข้อหา ส้องสุมอาวุธสงคราม ล้มล้างการปกครอง ปองร้ายต่อสถาบันกษัตริย์ และผู้นำรัฐบาลไทย

นอกจากนี้ ยังโยนความผิดให้ นายธีรชัย อุตรวิเชียร ลูกน้องเก่าของหมาน้อย หรือโกตี๋ และ 9 คนที่ถูกกล่าวหา อาวุธสงคราม หลายตู้เทคอนเนอร์ และตัวตู้ ราคาค่อนข้างสูง หมาน้อยและลูกน้อง หมาน้อย ตกอยู่ในสถานะผู้ลี้ภัย ไม่น่าจะมีความสามารถจัดหาอาวุธที่ราคาแพง ในสถานการณ์เข่นนี้ได้ บริเวณบ้านดังกล่าว เคยตรวจค้นมาหลายครั้งแล้ว ก้อไม่เคยเจอสิ่งผิดกฏหมาย

สถานะการณ์ในประเทศไทยตอนนี้ ไม่มีหลักกฏหมายใดๆที่จะเชื่อถือได้อีก บุคคลที่เคราะห์ร้ายและโดนกล่าว เช่น นายธีรชัย อุตรวิเชียร และ 9 ผู้ต้องสงสัย ต้องโดนจับคุม และคาดว่าจะถูกทำร้ายและทรมานต่างๆ นานา ในห้องขัง ซึ่งประเทศไทยตอนนี้ เผด็จการณ์ไม่คำนึงสิทธิมนุษย์แม้แต่น้อย คนบริสุทธิ์หลายๆคนต้องมาจบชีวิตในห้องขังอย่างโหดร้าย ทารุณ สุดที่จะหาที่ใดมาเปรียบได้

ทั้งนี้จึงขอความร่วมมือจากทุกๆฝ่าย โปรดให้ความยุติธรรมแก่ผู้บริสุทธิ์เหล่านั้น และขอความเป็นธรรม ให้ นายธีรชัย อุตรวิเชียร

Ladies and Gentlemen:

The path toward democratization in Thailand is becoming increasingly cruel and violent. Dictators have used all means to hunt and eradicate members of the pro-democracy movement, especially core leaders of the Organization for Thai Federation, such as Ma Noy, aka, Ko Tee, or Mr. Wuttipong Krotdhammakhun. Ma Noy has been issued an arrest warrant with a reward of at least 30 million baht. Recently he faced with a failed attempt to capture and murder him. He escaped it miraculously. Following such a failure, the dictators would not give up, and they attempted to fabricate facts to make Ma Noy an international criminal charged with possession of war weapons, treason, and plotting to murder the monarch and the government leaders.

Furthermore, the dictators have charged Mr. Theerachai Utarawichian, a former subordinate colleague of Ma Noy, with possession weapons in several containers, which are too expensive for Ma Noy and his subordinates to afford. Ma Noy is living in exile; so, he is unlikely to be able to acquire such expensive weapons. Moreover, the residence searched had previously been searched several times and nothing illegal was found.

Therefore, we ask all involved parties to give justice to the innocent and treat Mr. Theerachai Utarawichian fairly.

ชัยภูมิ ป่าแส Chaiyaphoom Pasea

(A tribute by a member of the Thai Alliance for Human Rights; in Thai and English)

ชัยภูมิ เป็นเยาวชนตัวอย่าง ชาวลาหู่ในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ รู้จักกันดี เขามีชื่อเสียงในฐานะนักกิจกรรมตัวยง มีผลงานของตัวเองทั้งหนังสั้น สารคดีและบทเพลงผ่านหน้าจอโทรทัศน์ และเว็บไซค์ยูทูป ทุกคนรู้จักเด็กคนนี้ในฐานะคนของสังคมที่เรียกร้องสิทธิให้กับชาติพันธุ์ของตัวเอง

Chaiyaphoom was a good role model for youth. He is Lahu (ethnic minority) and lives in Chiangdao, Chiangmai Province, Thailand. He has a reputation as a well-known, avid activist, having his own short films, documentaries, and music disseminated through TV, website, and YouTube. Everyone recognizes this boy as social person who demands rights for his own ethnicity.

ชัยภูมิ เป็นเด็กชาวเขา เผ่าลาหู เป็นไร้สัญชาติ พื้นฐานครอบครัวเป็นคนยากจน พ่อแม่ ป่วยเป็นโรคประจำตัว ชัยภูมิ ต้องทำงานหาเลี้ยงครอบครัวตั้งแต่อายุ 7-8 ขวบ ชัยภูมิ มีความประพฤติตัวดีมาตลอดและเป็นตัวอย่างที่ดีให้เยาวชน ขัยภูมิรักเสียงเพลงและเสียงดนตรี และรณรงค์ต่อต้านยาเสพติด.

Chaiyaphoom, was a Lahu hilltribe boy, and the Lahu are stateless. The family he came from was poor, his parents had chronic illness. Chaiyaphum had to work to provide for his family since he was 7 or 8 years old. His behavior was good all along, and he was wonderful example for the youth. He loved songs and music and campaigned for resisting drugs.

กิจกรรมเพื่อสังคมครั้งสุดท้ายก่อนชัยภูมิ จะโดนวิสามัญฆาตกรกรรม ในวันที่ 15 มีนาคม 2560 เขาได้กล่าวเรียกร้องผ่านสื่อและสังคม ให้ได้รู้ถึงปัญหากลุ่มชาติพันธุ์ และให้รัฐบาลคำนึงถึงสิทธิของชาติพันธุ์ของพวกเขา ที่โดนกีดกันและโดนดูถูกมาตลอด

Chaiyaphoom’s last activity for society before this extraordinary killing: on March 15, 2017, he announced to the media and society that they should get to know the problems of the ethnic groups and that the government should consider the rights of the ethnic groups, who are sidelined from society and always looked down upon.

ไม่มีใครที่จะเลือกเกิดได้ ณ. ตอนนี้ สังคมไทยต้องสูญเสีย เยาวชนตัวอย่างที่ดีไปอีกคนในสังคม ปัญหาเหยียดเผ่าพันธุ์ ปัญหาชนชั้น น่าจะหมด ไปได้แล้ว อีกกี่ขีวิตที่จะต้องมีจุดจบเช่นนี้ เมืองไทยช่างเลวร้ายที่สุดของ จากการกระทำของทหารและรัฐบาล สิทธิความเป็นคนหมดสิ้นลงไปทุกวันทุกวัน.

No one can choose their birth. Now Thailand society has lost a good example to other young people in society. Racist apartheid problems need to end. How many more lives must end like this?! Thailand is so terrible due to the actions the military and government, everyday utterly destroying the rights of humanity.

Rest in Peace, Chaiyaphum Pa-sae, age 17, Lahu Activist Extrajudicially Shot by Thai Army during Drug Operation

We at the Thai Alliance for Human Rights express our deepest sympathies and add our voices to those calling for an investigation: Here is the Human Rights Watch Report. The Thai newspapers seem to be even more outraged over this incident than Human Rights Watch. Here are two links to articles at The Nation.
http://www.nationmultimedia.com/news/national/30309717

http://www.nationmultimedia.com/news/national/30309727

TAHR Statement on the 9 Suspects Held in Relation to Weapons that Exiled Broadcaster Ko Tee Says Were Planted at His House

The Thai Alliance for Human Rights is very concerned about nine suspects captured and in military custody in relation to the weapons stash allegedly found at the former home of Redshirt exile Wutthipong Kochathammakun, or Ko Tee. The suspects who were raided and detained include Theerachai Utarawichian, Prathuang On-lamun, Palida Ruangsuwan, Wanchaichana Krutchaiyan, Aem-on Watkaew, Thossapol Ketkosol, Udomchai Nopsawas, Thanachot Wongjanchompoo, and Suriyasak Chatpitakkul. We want the judicial and other basic human rights of these prisoners to be respected and are watching to see that nothing accidental happens to any of them.

Ko Tee, who lives in exile outside Thailand, is a famous Thai activist who calls for establishment of the Thai federal state. He says, by an interview on a YouTube show by Jom Petchpradab, that the weapons were planted. It does seem odd that weapons were found almost three years after Khun Wutthipong (Ko Tee) had left the country. And other aspects of scenario seem suspicious, as Mr. Kochathammakun himself points out in the aforementioned interview.

Obviously, the Thai government has been trying to extradite Ko Tee from his country of exile for “lese majesty” (insulting the Thai King by calling for a federal state), which is not a crime outside of Thailand. The government has a motive to frame the nine suspects in Thailand in order to stop the broadcasts of Ko Tee (and to frame Ko Tee for a crime that really is a crime outside of Thailand in order to extradite him).

In this situation, it is feared that brutal army tactics are being used to torture these captured civilians. Thus, it is urgent and imperative that the nine suspects above be moved to civilian custody and be tried in a civilian court. Otherwise, they will never get a fair trial and their lives may be at risk. It is also important that their lawyers and family members be able to contact them while detained and they not be held at a secret military facility.

In almost the past three years since the coup, there have been several suspicious deaths of high-profile prisoners in military custody, and these deaths happened soon after the arrest.

We also recall the case of Ithipon Sukpand, a Thai pro-democracy activist and exiled broadcaster who last summer was abducted from Laos by a group of Thai men in camouflage, leaving behind only a motorcycle and one shoe. He has never been seen or heard from again. Incidents like this emphasize the need for impartiality, transparency, and respect for the human rights of suspects as this case proceeds.

The King and Pai, Part 6: “Friends”

by Ann Norman

They say, when something terrible happens to you, that’s you find out who your friends are. Pai Daodin has learned he has many friends.

Pai Daodin, age 25, has been frivolously charged with lese majesty and faces 3 to 15 years in jail if convicted, and all he did was share an ordinary BBC news article about Thailand’s new King on Facebook. If you live outside of Thailand, you can read the English version of the article here and see for yourself what all the fuss is about. There is a huge stigma associated with the charge of lese majesty in Thailand, and this draconian punishment for free speech is used politically to scare a whole population into silence. Those who want to believe in a just world (that is, most people) will assume that Pai Daodin must have done something to deserve a punishment so severe. The article Pai shared is now blocked from Thailand, so no one there can check the facts. So with no fear of contradiction, newspapers dutifully report that the BBC article is “controversial” and “goes too far,” and that, in sharing it, Pai may be considered a threat to national security. The government even claims to be “hunting” for the author of the article (an empty threat if the author lives abroad). While the government warns society to distance itself from Pai Daodin, his true friends stand up.

This week four of Pai’s friends were charged with contempt of court for continuing to protest in front of his prison.

Below another group of friend perform a “dab” move while wearing masks with Pai’s face to show that “We are all Pai Daodin.” Continue reading

Thailand Needs Equal Justice Under The Law

Members of the Thai Alliance for Human Rights share some important messages, March 2017