ดร.เพียงดิน คิดอย่างไร หลังการรัฐประหาร 2549 ใหม่ ๆ (บทกวี จากคาบูล อัฟกานิสถาน)

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

เมื่อปากปืนปรามปราบกำหราบเหล่า
เสียงมัวเมาเคยอึงดังผึงดับ
เสียงคนไทยไกลตาโรงนาลับ
ยิ่งถูกจับขึงขานประจานเลว

เสียงหนึ่งเสียงชาวนามีค่าไหม
นี่หรือไรเมืองสยามนามน่าเที่ยว
คนชั้นกลางถางรอบเอากรอบเดียว
พวกถือเคียงจึงรอปืนขอทาง

ปืนจักมาปิดปากลากใจหรือ
เพราะใจคือสิทธิ์ของชนผองต่าง
ปฏิวัติเมืองไทยเสียหลายทาง
แต่ยังดีเลือดล้างไม่จำเป็น

เลือดเคยหลั่งยังจำไม่หนำหรือ

คนเคยหือหดตายหายแสนเข็ญ
กว่าจะล้างเรือนปืนเป็นความเย็น
วีรชนกระเซ็นกี่ชีพวาย

เมื่อปืนตื่นจากฝันวันเมฆก่อ
ยมฑูตอาจรอต่อความหมาย
หากรถถังจากฐานกันง่ายดาย
เหตุย่อมหาง่าย ๆ หากหมายครอง

อนิจจา… ใบประชาธิปไตยไทย….
กิ่งเคยออกเรียวใบเขียวจึงหมอง
บัดนี้กิ่งถูกตัดใบร่วงกอง
คนไทยมองอย่างไร คิดไหมเอย…?

เพียงดิน ณ อดีตมหาครแห่งสันติและเสียงเพลง, คาบูล, อัฟกานิสถาน

ตุลาคม 2549

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});